محمد بن عبد الله بن عبيد الله بن محمود
633
تحفه خانى ( فارسى )
است در مرتبه سيوم و نافع از ظلمه چشم و مقوى معده و دل است و از جمله مفرحات قويه معير است معجون مادة الحيوة نافع از حصول و مواد بلغمى است و مقوى دل و معده و محكم سازنده مكروميات است اجزاى به اين طريق است فلفل و زنجبيل و بليله و آملهء منقى و شيطرج هندى و زراوند مدحرج و بيخ بابونه و مغز حب صنوبر كه چلغوزه مىنامند و مغز جوز هندى كه مراد نارجيل است و خصية الثعلب از هريك شش مثقال و نيم تخم بابونه سه مثقال و نيم مويز فربه شيرين دانه بيرون كرده بست مثقال مجموع ادويه كوفته و پيخته با سه وزن تمام ادويه عسل صافى نيمگرم خمير بايد كرد و در ظرفى چينى بايد برداشت . . . تركيب اول مويز را نيك كوفته با عسل آميخته نيك برهم زده بعد . . . خلط بايد كرد مقدار خوردن اين معجون يك مثقال . . . نافع از سردى معده باشد و خفقان را زايل كند و دير . . . معده ناگذشتن طعام را نفع رساند اجزاى او و طريق تركيب او برين وجه قاقله صغار و قاقله كبار و بسباسه از هريك دو نيم مثقال زنجبيل و دارفلفل از هريك شش و نيم مثقال دارچينى دو مثقال و نيم اشنه يك مثقال و دو دانگ فرفه قرنفل و زعفران از هريك شش و نيم مثقال دارچينى جوزبوا سه مثقال و نيم عنبر و سنبل و مصطگى از هريك يك مثقال و نيم و شك چهار دانگ مجموع ادويه كوفته و پيخته و به دو وزن تمام ادويه عسل صافى نيمگرم خلط كرده برهم زده در ظرفى چينى بايد برداشت و بوقت حاجت مقدار خوردن يك مثقال است بر نهار و تركيب معجون اطريفل صغير كه نافع بواسير است و از سستى معده و ضعف او و موجب صفاى دهن است اجزاى آن پوست هليله زرد و هليله سياه و هليله كابلى